Profil de nut_oak][SuPeR ModeL~OAK][PhotosBlogListesPlus ![]() | Aide |
|
12 septembre กลับมาแว้ว !!! หวัดดี...อิอิ..
ไม่ได้อัพมานาน ชาติกว่า...เพราะลืมไปแย้วว่าทำยังไง...มัวแต่เห่อ Hi5 อยู่ เริ่มเบื่อละ
แต่กลับมา เพราะเหงาอีกครั้ง....เหอๆๆๆ
ตอนนี้ก้อ เรียน เรียน เรียน เที่ยว เที่ยว เที่ยว.... อีกไม่นานก้อต้องไปต่อสู้กับโลกแห่งความจิงแย้วววว ...ยังไม่รู้จาทำไรดีเลย
เอาน่า.....สู้ๆ
ร้ากกกกก ทุกคนนะคร้า.... 26 mars ชีวิตที่กลับมาอีกครั้งคนบางคนมีชีวิตอยู่ได้โดยปราศจากความรัก
....แต่กับบางคน ชีวิตคงอยู่ไม่ได้ ..ถ้าไม่มีความรัก
"คุณรู้จักกับความรักดีแค่ไหน..."----> สำหรับฉัน ฉันไม่เคยรู้จักมันเลย
** ทำไมการที่เรารู้สึกดีกับใครสักคน ต้องทรมานขนาดนี้...**
การที่เราแอบรักใครสักคน มันทำให้เรารู้สึกเจ็บปวดในจุดเล็กๆของหัวใจ ตรงจุดที่เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันอยู่ตรงไหน เพราะมันเป็นจุดที่เล็กมาก แต่ทำไม? มันถึงได้เจ็บปวดมากมายขนาดนี้
กว่าจะกลับมาอัพสเปสได้ เล่นเอานานจนเลิมไปเลยว่ามี สเปสกับเค้าด้วย
หวัดดี...เพื่อนๆทุกคน ...เปงไงมั่ง คิดถึงนะ
เพิ่งสอบมิดเทอมเสร็จ...เดือนตุลาไปทำค่ายสร้างมา...เพิ่งเสียย่าไป...แต่ทำใจได้ละ
โตขึ้นอีกปีแล้วนะ...พยายามเป็นผู้ใหญ่ให้ได้ซะทีนะ....สู้ๆ
หวังว่าปีนี้ จาเจอแต่สิ่งที่สวยงามนะคร้า
Happy Birthday คิก 10/01 20 août ปาล์มมี่ ที่ร้ากกก เดือนนี้ มี กิจกรรมมากมายน๊ะค๊ะ ... เส้าค่ะ ตูน ออกจากกบ้านอเคดามีไปแล้ววว
เริ่มจาก ต้นเดือน ไปดูคอนเสิร์ต ปาล์มมี่ มา ตอนแรกกะไปกับน้องสาวสุดที่ร้ากก มานดันติดสอบบมาไม่ได้เซ็งง เออไม่เป็นไร มีลูกแก้ว ไปได้ชัวร์ ลูกแก้วกลับติดสอนพิเศษ อ่ะอ่ะ ไม่มีปัญหา เรามีน้ำฝนอีกคน สุดท้าย แล้วเป็นไงล่ะ น้ำฝนไปม่ายล่ายยย แฟนมั่ยหั้ยไป เอาวะ ไปคนเดียวก้อได้ ก้อเค้าชอบของเค้านี่ คอนเสิร์ตปาล์มมี่ ไม่ได้มีทุกปี ต้องไปให้ได้ จนคืนสุดท้าย เจอแล้ว นางฟ้าของชั้นนน เจนนิเฟอร์ค่า ไหว้วานอยู่นาน ประมาณ 5 นาที ก้อตกลงไปกัน อันที่จริงเราก้อลือมไปด้วยว่า มีเบลล์กับโบว์ไปด้วยเหมือนกัน พอไปนะ ซาหนุกมากกกกก ร้องไห้ด้วย โคดซึ้ง โคดรัก ปาล์มมี่เลย ใครจาหาว่าเวอร์ก้อเวอร์เหอะ ก้อคนมันชอบอ่ะ เพลงมันโดน
10 สิงหา รับปริญญา คนเยอะมากกกก เหนื่อย รีบกลับ ทำดอกไม้ให้พี่เปิ้ลด้วย เจอพี่โจ้ ชำมะเลียง น่ารักโคดอ่ะ อิอิ
12 สิงหา วันแม่ มีฟามสุขค่า ไปกินข้าวกับครอบครัว วันที่ 14 สิงหา วันเกิดพ่อ ก้อแฮปปี้ดี เราทำเสื้อ อยากขอบคุณฟ้าที่ให้เราเป็นลูกแม่แอน/พ่อเสริฐ ให้พ่อกับแม่คนละตัว แม่บอกว่าสวยดีลูก แล้วแม่จาใส่ไปอวดคนอื่น พ่อบอก เสื้อบางแบบนี้ใครจาใส่ได้เนี่ยยย ก้อวีนไปคนละแบบ แต่แหมม ทำให้ขนาดนี้แล้วนะ เราอยากให้ของขวัญแต่ละปี แตกต่างกันอ่ะ เอาเหอะ ปีนี้เวลาเตรียมตัวน้อย เอาไว้ปีหน้าละกันนะค๊า
ช่วงนี้ หัวใจ ตุ้มๆต่อมๆ ก้อมีอาการแบบว่า ช่วยไปน่ารักไกลๆหน่อย เอาน่า ม้ความสัมพันธ์ยังไม่พัฒนา แต่เราก้อพอใจในจุดนี้ละ เราไม่อยากคาดหวังอะไรเลย
ความหมายของคำว่าเพื่อน เปงไงล่ะ ซึ้งมะ ... เราเลือก เพื่อนนนน 25 juillet กลับมา มีชีวิตอีก ครั้งมาอัพ สเปซแล้วนะคะ หลังจากที่ร้างลาไปนาน
ตั้งแต่กลับมาก้อมีเรื่องให้ทำมากมาย ไปรับน้องมา 30-2 กค. ก้อหนุกดี
ตอนนี้ มาเรียนที่ท่าพระจันแล้ว แต่อาทิดที่แล้วก้อไปแรดที่รังสิต มา ว่าจาไม่เจอใครแล้วนะ แต่เพื่อนก้อตรึมเหมือนเดิม
ช่วงนี้ สอบมิดเทอม อาทิดละตัว ไปไหนไม่ได้เลย ก้อ อ่านมั่ง เที่ยวมั่ง วันที่ 5 สิงหา จาไป ดู คอนเสิร์ต ปาล์มมี่ ชอบมากกกกก ไปกันมะ แต่ได้ข่าวว่าบัตรหมดแล้ว อ่านะ เรามีคนไปด้วยแล้วน๊า....
เราไม่รู้จาว่ไงดี แต่ตอนนี้ต้องดูแลตัวเองให้ดูดีเข้าไว้ เพราะ ปิ๊ง หนุ่มอยู่ ก้อเจอกานบ่อยนะ แต่ยังไงคราวนี้ ไม่มีทาง รุกแน่ เราไม่อยาก ให้รู้สึกแย่อ่ะ ถ้าความรู้สึกเราไม่ตรงกัน ก้อ มองอยู่ห่างๆละกัน อารมณ์ ไม่มีตัวตน ของเจนนี่ ละกัน เหอๆ
วันศุกร์ที่แล้วไปเจอเพื่อนเก่ามา แมร่งเคือง ไม่สนใจเลย ยังถือว่าเราเปงเพื่อนอยู่มั้ยเนี่ย สนใจกรูมั่งดิ ถ้ายังเปงหยั่งนี้อยู่อีกนะ ชาตินี้จาไม่มีทางเจอกันเลย เราไม่ใช่คนเดิมนะ ใครดีมาก้อดีตอบ ใครร้ายมาก้อร้ายตอบ เชอะ!
วันนี้ สอบมิดเทอมตัวแรก เศรษฐมิติ ก้อพอทำได้ แต่ไม่รู้ถูกป่าว แล้วพวกเพื่อนๆไปเที่ยวกัน อยากไปอ่ะ แต่มีแต่ผู้ชายมันก้อไม่ยอมให้เราไป เศร้า นั่งอยู่หอ คนเดียว เพื่อนสาวชั้นก้อหายตัวไป เหงาอ่ะ เหงามั่กๆ
มีข้อความดี จาก Forward Mail มาฝาก เราชอบ
ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น มีถนนกว้างขึ้นแต่ความอดกลั้นน้อยลง
เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ครอบครัวของเรากลับเล็กลง เรามียาใหม่ ๆ มากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง เรามีความรักน้อยลง แต่มีความเกลียดมากขึ้น เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้ว แต่เรากลับพบว่า แค่การข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านกลับยากเย็น..... เราพิชิตห้วงอวกาศมาแล้ว แต่แค่ห้วงในหัวใจกลับไม่อาจสัมผัสถึง เรามีรายได้สูงขึ้น แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง เรามีอาหารดี ๆ มากขึ้นแต่สุขภาพแย่ลง ทุกวันนี้ทุกบ้านมีคนหารายได้ได้ถึง 2 คน แต่การหย่าร้างกลับเพิ่มมากขึ้น ดังนั้น……จากนี้ไป……ขอให้พวกเรา อย่าเก็บของดี ๆ ไว้โดยอ้างว่าเพื่อโอกาสพิเศษ เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่คือ ……โอกาสที่พิเศษสุด……แล้ว จงแสวงหา การหยั่งรู้ จงนั่งตรงระเบียงบ้านเพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่ โดยไม่ใส่ใจกับความ…..อยาก… จงใช้เวลากับครอบครัว เพื่อนฝูงคนที่รักให้มากขึ้น……. กินอาหารให้อร่อย ไปเที่ยวในที่ที่อยากจะไป ชีวิตคือโซ่ห่วงของนาทีแห่งความสุขไม่ใช่เพียงแค่การอยู่ให้รอด เอาแก้วเจียระไนที่มีอยู่มาใช้เสีย น้ำหอมดี ๆ ที่ชอบ จงหยิบมาใช้เมื่ออยากจะใช้ เอาคำพูดที่ว่า…….สักวันหนึ่ง……..ออกไปเสียจากพจนานุกรม บอกคนที่เรารักทุกคนว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้นแค่ไหน อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง ที่จะทำอะไรก็ตามที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที มีความหมาย เราไม่รู้เลยว่าเมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง อัพ รูป แล้วด้วย ไปรับน้องมา ใครเข้ามา ก้อ comment ให้ด้วยนะจ๊ะ เรากลับมาแย้ววว 30 mai Memorial Daysอัพสเปสแล้วนะคะ หลังจากที่มีคนเรียกร้อง ก้อมาอัพเดท กันเลยละกันนะ
วันนี้ Memorial Days เปนวันที่ระลึกถึงเหล่าทหารกล้าที่ ออกรบ ในสมรภูมืรบต่างๆ เป็นวันหยุด ดูตารางรถบัสผืด ก้อเลย ตกรถ เจ้านายเลยมารับ ทำงานแค่ชั่วโมงเดียวเค้าก้อให้กลับเพราะ พนักงานเยอะ แต่ลูกค้าน้อย เราไม่เสียดายนะ เพราะมีอะไรทำที่ดีกว่านี้ เพื่อนที่ทำงานมารับไปดู พาเหลด ตอนเช้า แล้วตอนบ่าย อีกคนก้อมารับไปทานข้าวแล้วพาไปขับเรือ มันส์มากกกก ...แต่กลับมาดำค่า....
เมื่อวานไปตีกอล์ฟกับเจ้านายมา ก่อนไป ออนเอม เจอพวกพ้องน้องพี่ สายไหมมากมาย เสียดายไม่ได้คุยด้วยนานๆ คิดถึงพวกแกว่ะ
อีก 2 อาทิด ก่าๆ จากลับละ ช่วงนี้ เลย Popular คนนั้นคนนี้ ชวนไปนั่นไปนี่ตลอด งานก้อไม่ค่อยทำละ ขอเที่ยวก่อน วันก่อนไปทานข้าวบ้านเพื่อนที่เป็นนักเรียนไทยเรียนที่นี่ ขนาดเปงผู้ชายนะ ทำอาหารอร่อยกว่าเราอีก สงสัยต้องไปฝากท้องบ่อยๆละ ทานเสร็จก้อดูหนังกันต่อ แล้วดึกค่ะ เกือบได้นอนห้องชายโสดแล้วนะคะ แต่วันรุ่งขึ้น เรามีนัดไปดีกอล์ฟไง ก้อเลยต้องกลับ เลยต้องนั่ง taxi กลับ
ไม่รู้ว่าตอนนี้ที่บ้านเปงไงมั่ง วันก่อนน้อง ส่งเมลล์มาว่าที่บ้านน้ำท่วม เหมือนซึนามิย่อมๆ ไม่สบายใจเลยอ่ะ เราทำไรไม่ได้เลย พอเลืกงานรีบโทรกลับหาแม่ แม่บอกไม่เปนไรมาก แต่เราก้อ ยังห่วง วันก่อน เห็นข่าวว่า มีอีกระลอก ยังไม่ได้โทรหาเลย เดี๋ยววันนี้จาโทรหาละ
พุ่งนี่เค้าจาไปดู Davinci code ง่วงละ ไปนอนก่อนนะ
OK.....Bye
15 mai My WoNDeRFuL TriP
23 avril MoM BiRtHDaY แม่นะแม่ ไม่ยอมให้มี เซอร์ไพรส์ เลย กะว่าจะโทรไป Happy Birthday เช้าวันที่ 24 กลับโทรมาหาเราวันนี้ ซะงั้น.....อดทำคะแนนเลย ....แบบนี้ ไม่ให้รักที่สุดในโลกได้ไง
วันนี้ แอบมีกุ๊กกิ๊กกับเพื่อนร่วมงาน ก้อมานเหงาอ่ะ......คุยกานถูกคอ ดี ไม่รู้ว่า อีก 2 เดือนที่เหลือ จะมีคนตามกลับเมืองไทยป่าว หรือเราอาจไม่อยากกลับซะเอง เพราะที่นี่มีแต่คนรักเรา คิดดูดิ เค้าน่ารักแค่ไหน วันธรรมดาต้องไปโรงเรียน ยังต้องแวะมาที่ร้านก่อนนะ .....ดีนะ ที่ทำงานจะได้ไม่น่าเบื่อ.....มีลูกค้าประจำด้วย เห็นหน้าปุ๊บ เราไปทำกาแฟให้โดยไม่ต้องถามก่อนเลย ...เก่งมะ เหอๆ
ความจริง พุ่งนี้ เพื่อนชวนไปน้ำตก แต่อาทิดนี้ ฝนตกซะงั้น เลยอด ....วันอาทิดที่แล้ว เปง Easter เพื่อนก้อมารับไปทานข้าวที่บ้าน ...อาหารที่ทำ pasta & ham&pork อร่อยมาก เลยขอมาให้เพื่อนที่อยู่ที่บ้าน โคดใจดีเลย
คืนวันเสามี Party อีกละ อย่าบอก Bell นะ เด๋วมานเคือง ไม่ใช่เพราะไม่บอก หรือ ไม่ชวน เราชอบบ่นว่า ทำตัวเกเรกับมันแต่ไม่เคยปรับปรุงตัวซะที.....Party ข้างบ้าน Columbia Girl พูด Spanish ก้อคุยกานไม่รู้เรื่องหรอก แต่พอกรึ่มๆ จะถูกคอกานเอง เหอๆ
อาทิดนี้ เปงอาทิดที่พยายามหา second job ก้อ คุยกะ manager พยายามละ ขอ overtime สาธุ .....ขอให้ได้เหอะ จาได้เก็บตังเยอะๆ มีโปรแกรมใช้ตังมากมาย ไม่อยากพึ่งแม่.....ได้มาง่ายจะไม่เห็นค่า
คิดถึงเมืองไทย อยากไปทะเล เมื่อกี้คุยกับแม่ ที่บ้านไปสมุยมา ได้ดำน้ำด้วย ไปเขาหลัก คงจะสวยน่าดู เพื่อนที่นี่ ต้อง เสียเงืนเดือนละ 25 $ เพื่อให้ผิวสีแทนอ่ะ มาบ้านชั้นสิ เด๋วพาไปทะเล
ถึง คนที่รู้ตัวว่า ควรจะมาอ่าน แล้ว ment ให้ช้านนนน แต่ไม่ทามซะที ชั้นจะตัดแกออกจากกองมรดก
ไม่ต้องมาบอกว่าคิดถึง แล้วรอให้โทรไป
ไม่ต้องมาบอกว่าไม่มีเวลา
......แต่ยังไงเค้าก้อยังรักตัวเองนะ น้องสาวตัวแสบ
...........การที่ได้ใช้ชีวิตคนเดียวที่นี่ เวลาเจออะไรหนักๆแล้วอ่อนแอ หลายครั้งที่คิดจะโทรกลับเมืองไทย หา แม่ น้องอาร์ท เพื่อนๆ หรือ คนที่พิเศษ แต่พอได้มานั่งพักลง นั่งคิด ว่าปัญหาหรือความทุกข์ที่เกิดขั้น เราเป็นคนเลือกเอง ถ้าเราไปร้องไห้กับคนที่เรารัก ทำให้เค้าเห็นว่าเราอ่อนแอ ....เค้าก้อจะไม่สบายใจไปด้วย โดยเฉพาะแม่ แม่ต้องทุกข์กว่าเรามากมาย.....เพราะฉะนั้น เราเลยไม่บอกใครเรื่องที่เราอ่อนแอ มันหนักนะ กับการที่ต้องใช้ชีวิตจริงๆ ทำงานมันหนักนะ เหนื่อยมาก ปัญหามันเกิดขึ้นตลอดได้ทุกวัน ไม่เรื่องหนึ่งก้อเรื่องหนึ่ง ท้อมาก มาก มาก อยากกลับเมืองไทยทุกๆ 20 นาที รู้มะ ว่าเราผ่านมันมาได้ไง ...เราพยายาม มองทุกวันธรรมดาให้เป็นวันพิเศษ คุยกับทุกคนให้เหมิอนเป็นคนพิเศษ ....ให้รู้สึก Happy เหมือนช่วงเวลาที่อยู่กับคนพิเศษ แล้วเราก้อจะสนุกกับมัน ตอนนี้ ไม่ใช่ เหลืออีก ตั้ง 2 เดือนแน่ะ กว่าจะได้กลับ แต่เป็น อีกแค่ 2 เดือนเองหรอ ที่จะอยู่ที่นี่.........แล้วก้อจะสนุกไปเอง
กลับไป อยากทำอะไรบ้างนะ
.....เริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ ลืมเรื่องราวร้ายๆซะ
......เรียน graphic design
.......อยาก ทำงานพิเศษ ชักติดใจ
........ไปทะเล กับเพื่อน จองคิวไว้ละนะ ต้องว่างกานนะ
...................HaVe A GoOd DaY.................... 15 avril I smile because I don't know what's going onกลับมาแย้ว ....หลังจากที่ห่างหายไปนาน เพราะ คอมเสีย
:):)เคยรู้สึกบ้างไหม.... ว่า ชีวิตหนึ่งจะมีความหมายได้ เพียงแค่ได้คุยกับคนพิเศษซักคนที่ไม่ได้คุยมานานแสนนาน อยากจะบอกว่า ชีวิตโอ๊ค มีความหมายมากขึ้น โลกของโอ๊คสดใสมากขึ้น เราหาคำตอบให้ตัวเองได้แล้วแหละ ว่าทำไม เราถึงไม่เคยจรืงใจกับใครซักที ในรอบ 2 ปีนี้ ก้อเพราะ เรายังไม่เคยลืมความรักที่มีให้เค้าไง ถึงมันจะไม่เพืมขึ้นแล้ว แต่มันก้อไม่เคยจะน้อยลงเลย ....เฮ้อ .....เราคงรักใครไม่ได้แล้วหรอ??
ตอนนี้ที่ เมืองไทยคงเล่นน้ำกันหนุกหนาน ...สวัสดีปีใหม่นะทุกคน
เราโชคดีนะ ที่มีเพื่อนที่ดี เพื่อนที่นี่ แสนดีมาก คนอเมริกันนี่น่ารักนะเนี่ย .....เราได้บัตรรถคืน เพราะเพื่อนเค้าช่วยเดืนเรื่องให้ อาทิดที่แล้วเพื่อนมารับพาไปเที่ยว Park อีก 2 อาทิด ไปเที่ยว 6 flage เพื่อนจะขับรถไป เรามาคนเดียวแต่ได้เจอคนดีๆมากมาย ดีเนอะ
ตอนนี้ งานเราจะว่าก้าวหน้ารึป่าว ไม่แน่ใจ เราได้ทำ counter และ drive tru ก้อเหนือยหน่อย ถ้าเลือกได้ขอทำแซนวิชตลอดชาตื ไม่อยากเลื่อนขั้น มีบางคนชมด้วย ว่ากล้ามากที่พูด Eng ไม่เก่ง ยังมีความพยายาม ก้อดีไป พอทำเป็นก้อเริ่มเบื่อ ตอนไม่มีลูกค้า แต่พอมีก้อเยอะจนหัวหมุน เราเหี่ยวมาหลายวันมาก นับเวลา เมี่อไหร่จะได้กลับบ้าน จนได้คุยกับเพื่อนคนหนึ่งที่เราให้ความพิเศษกับเค้า ทำให้เรามีกำลังใจขึ้นมากเลย เหมิอนตอนอ่านหนังสือ Ent ถึงแม้เปงเพื่อน แต่ก้อทำให้ชีวิตเรามีความหมายได้มากมาย.....มีแรงผลักดันให้มีแรงก้าวต่อไป ทำให้วันพรุ่งนี้เป็นวันที่มีค่า ทำให้รู้ว่าในที่สุดกาลเวลาจะนำพาเราไปเจอกันเอง ขอบใจนะ.....ที่ยังไม่ลืมกัน......
........อยากไปเท่วทะเลจัง ตอนนี้แม่ จะกลับจากสมุยยังนะ .....คิดถึงแม่มากเลย อยากไปกอดแม่
เกรดออกแย้ว.....ในที่สุด เราก้อหาจุดยึน ตัวเองได้ คือ เที่ยวไปเรียนไป อย่าไปซีเรียส แล้วจะดีเอง การดื่มสุราทำให้ความสามารถในการเรียนดึขั้น....เอื้อก......
EC 350 B
EC 380 B
JC 210 A
TU152 C
เหลือ EC 312กับ JC 250 เหอ ๆ ทำใจไว้ละ ..F .ชัวร์
......................................................
สดชื่น แจ่มใส ยิ้มได้ทั้งวัน เพราะ มีความสุข
29 mars My BiRtH DaY วันเกิด ก้อเป็นแค่วันธรรมดาวันนึง แต่คนเรากลับคิดและทำให้มันเป็นวันสำคัญเอง แล้วไงล่ะ ...ความจรืงเราคืดว่าจาโทรหาแม่ แต่ไม่ทัน แม่ดันโทรหาเราก่อน เพราะเวลาเมืองไทยเร็วกว่า...เกือบร้องไห้แล้วมี่ยล่ะ ไม่มีใครรักเราเท่าแม่จืงๆด้วย แม้แต่น้องสาวตัวดี วันนี้ยังหายไปเลย แม่บอกว่า ไปเท่วกับเพื่อน เออ เจริญ แฮปปี้เบิร์ดเดย์แกละกันนะ ยังไงมาเมนต์ด้วยละกัน นะจ๊ะที่รัก......
เรื่มทำงานได้ 3 วันละ ทุกอย่างก้อโอเค วันแรกเป็นวันอาทิด พนักงานก้อเยอะดี ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่น ก้อหนุกหนายดี แต่เหนื่อยมาก เราทำแซนวิช ยืนตี่งแต่ 7-4 โมง 9 ชม. เมื่อยมาก กลับมาสลบเลยค่ะ ตกรถด้วย โชคดีเพื่อนพี่เมจิกมาส่ง
ที่ทำงานมีเพื่อนมากมาย เราเข้ากับทุกคนได้ดี ทำแซนวิชทุกวัน จาเป็นแชมป์ทำแซนวิชแห่งประเทศไทยละ ทำกับเนม 2 คน แทคทีม ก้อทำผืดลดลงเรื่อยๆละ เอา ที่ผิดกลับบ้านทุกวันเลย ขนโดนัทกลับบ้านทุกวัน ได้เบื่อกันไปข้างหนึ่งแน่
เพื่อนที่ทำงาน ก้อ มี เจมส์ เดวิด โซเฟีย ลินดา ปาโอลา โจ จอร์จ โทนี่ เมลิซ่า คริสตืนา จอร็น แทมมี่ จูดี้ ไมค์ แคโลไรน์ ไลล่า โอเค จำมะได้ละ ลูกค้าเราส่วนใหญ่จะเป็นคนแก่ มีวัยรุ่นบ้าง คนทำงานบ้าง ส่วนใหญ่จะเป็นลูกค้าประจำ ที่ทำงานสาขานี่ ต้องนี่งรถเมลล์ไป วันนี้โชคร้าย ซื้อตั๋วเดือนไป 40 ดอล วันนี้ เสียบผิดช่อง หายไปเลย บอกคนขับให้ช่วยหาให้ด้วยไม่รู้จะหาได้ป่าว เซ็ง...เงินหาย
วันนี้เรื่มได้ทำกาแฟแล้ว สบายๆ จิ๊บๆ ไม่มีหิมะแล้ว เพราะเข้าสปริง อากาศเริ่มอุ่นขึ้น ชอบ เย็นๆไม่หนาวเกินไป สิวขึ้นด้วย ทำไงดี ฝันถึงที่บ้านทุกคืนเลย เมื่อไหร่จะฝันเป็นภาษาอังกฤษซะทีนะ จะพยายามพูดหั้ยมากๆละกาน
เจอตี๋เซอร์แล้ว น่ารักดี เค้าเป็นกิ๊อพี่เมจิก จอร์จ เดินเหมือนคุ้งเลย คิดถึงคุ้งจัง คิดถึงทุกคนเลย แต่เราต้องฝึกความอดทน ต้องอยู่ได้ด้วยตัวเอง เราต้องรักตัวเองให้มาก
ถ้าอัพบลอกแล้วจะไม่ได้เขียนไดอารี่นะ เพราะเรื่องก้อเหมือนๆกาน
อยากรู้จังจะมีใครจำวันเกิดเราได้บ้างน๊า......................
รักทุกคนนะ รักแม่ที่สุดในโลกเลย
25 mars ชีวิตในนิวยอร์ก ครั้งแรกที่ ใช้ชีวิตคนเดียว ในที่สุดก้อมีภาษาไทย หลังจากที่รอคอยมานาน แต่ต้องงม เพราะไม่มี แป้นพิมไทย เส้า ไม่ได้ อัพ บลอกเลย นอกจากใส่รูปหั้ย แม่ดู ม่ายรุ้ แม่จาได้มาอ่านป่าว โอ้ย ปวดหัว งมไม่เจอ โอเคจะพยายาม...ไม่อยากจะบอกไม่เหงาเลย คงเพราะแปลกตามั้งเห็นอะไรก้อดีไปหมด คงเป็นเพราะ เราโชคดีด้วยมั้ง ทำอะไรหรือไปที่ไหนจะเจอแต่คนช่วยเหลือตลอด กลับไทยคงต้องทำบุญแล้วแหละ........................................
ทีนี้ก้อจะพยายามอัพบ่อยๆละกาน....วันนี้มีปาร์ตี้ที่บ้าน พึ่เมจิกชวนเพื่อนมาทานข้าวที่บ้าน เจมส์ น่ารักมาก สอนเต้นและสอนภาษาสเปน เดวืดจะเป็นเจ้านายเรา ก้อจาเรื่มงานวันอาทิดนี้ แล้วก้อเป็นเพื่อนอีตาเจสซี่ ที่บ้ามากมาย อ้อ เจสซี่เป็นเพื่อนที่ คลาสเรียนโดนัท ไว้วันหลังจะเล่าให้ฟัง..อีกคน โจ วันนี้ได้เรียนภาษาอิตาเลี่ยนด้วย เนมรำสาวไหม ปิดท้ายก่อนจะมีเปิดฟลอร์ สนุกสนานไป อ้อ เจมส์มีเรื่องราวมากมายที่ฟังแล้วรู้เลยว่าชีวิตไม่ธรรมดา..
ตอนนี้หิมะตกด้วย ไม่ตื่นเต้นละ ....วันอาทิดจาเริ่มงานละ น่าสนุกนะ เพื่อนร่วมงานก้อน่ารัก ที่นี่อบอุ่นมาก ทุกคนเป็นมิตรกับเรา เริ่มไม่อยากกลับแล้วสื เราไปสำรวจของฝากให้ทุกคนเรียบร้อยละ จองไว้ก่อน เก็บเงืนได้แล้วค่อยไป
วันนี้มีตั้งหลายคนชมว่าภาษาเราดี เราว่าไม่เห็นดี ฟังไม่ค่อยทันมั่ง ทำหน้าเข้าใจไปงั้นแหละ
..................................
.................................
ติด ทีวี อยู่ 3 รายการ 1. การ์ตูนตอน 6 โมงเย็น 2. อเมริกันไอดอล 3.ละครที่พระเอกเรื้องเดียวกับซินเดอเรลลาสตอรี่ อ่ะ หล่อมาก ทุกวัน พุธ 2 ทุ่ม
อาทิดหน้าจาเปงอาทิดที่ไม่ต้องทำกับข้าวเอง เพราะ เด๋วจาอ้วน ซะก่อน
เรื่องแย่ๆในวันที่จะลาจาก
¸ღ¸ เรื่องแย่ๆที่ไม่น่าจะเกิด¸ღ¸ ชั้นผิดเองแหละ ที่ทำตัวงี่เง่า โตแล้วก้อยังขี้งอน เอาแต่ใจตัวเอง จนพวกแกต่างเอือมระอา แต่ชั้นอยากหั้ยพวกแกรู้ว่า ในบางครั้งชั้นก้อต้องการคนมาเอาใจใส่บ้าง แกก้อรู้ใช่มะ ว่าชั้นขี้เหงาแค่ไหน แล้วทามมายแกถึงปล่อยหั้ยชั้นอยู่คนเดียว ชั้น sad มากมาย แต่ก้อช่างเหอะ แกไม่เข้าใจชั้นก้อไม่เปงไร ชั้นรู้ว่าเปงชั้นคนเดียวที่เป็นเอามาก พวกแกไม่ได้โกรธอะไร พอๆกับที่ ไม่รู้ว่าชั้น เปง... เหี้ย อะไรอีก.. .. .. .. ชั้นไม่อะไรแล้วหล่ะ อีก 3 เดือนเจอกานนะ พวกแกไม่ไปส่งชั้นก้อไม่เปงไร ชั้นคิดว่า คงถึงเวลาแล้วล่ะ ที่ชั้นต้องเป็นผู้ใหญ่ให้ได้ ชั้นจาพยายามเข้มแข็งนะ
ตั๊ก...ชั้นจารีบกลับมาช่วยแกขนของนะ ย้ายห้องใหม่น่ะ ชั้นเอาน้องลิงไปด้วย ยังไงน้องลิงก้อรับฟังชั้นทุกเรื่อง แล้วจาโทรหาแกนะ แกต้องมารับชั้นด้วยนะ คิก...เราขอโทดนะ ที่โกดเรื่องไม่เปงเรื่อง ชั้นรู้ว่าแกไม่อะไรหรอก พวกแกก้อรู้ใช่มะ ว่าชั้นเปงคนยังไง ถึงแกไม่ไปส่งเราก้อไม่เปงไร ยังไงแกก้อจามารับเราใช่มะ ตอนนี้แกเปงเพื่อนที่เราแคร์มากรู้ป่าว เรื่องอื่นเราไม่ถือสาหรอก จิงๆนะ เราคิดได้แล้วจิงๆ ไม่เปงไรหรอก มิตรภาพ สำคัญกว่าอยู่แล้ว บี & น้ำฝน & นิด ขอบใจนะที่ พยายามจาเข้าใจความรู้สึกชั้น ถึงแม้ว่าพวกแกจาไม่เข้าใจก้อตาม แต่ก้อขอบใจที่อยู่เปงเพื่อนตอนที่ชั้น heart เบลล์ ...ที่เปงห่วงตลอดเวลา ขอบคุงมั่กๆ แล้วเพื่อนทุกคนที่ไม่ได้เอ่ยถึงด้วยนะจ๊ะ รักนะ จุ๊บๆ ... ... ... ... 8 mars สอบเส็ดแย้ววว เฮ้อ..สอบเส็ดซะที โคดอึด เลยเรา 3 วันอันตรายจิงๆ เลข, หลักเสด 4 ,JC250 เงี้ย เล่นเอาเมื่อวาน สลบจนเช้าเลย เบลอมั่ก มีแววได้ D เลข F หลัก 4 แล้วก้อไม่ได้ A JC ตามที่วาดหวังไว้ เส้า โว้ย เจงๆไม่น่าลงให้สอบติดกานน สามวันอันตรายปะละ เย้ๆวันนี้ได้เที่ยวแย้วว อิอิ เปรี้ยวปากมานาน ไม่กล้าชวนเพื่อนในคณะอ่ะ มานสอบไม่เส็ดกาน ก้อเลยไปกะเพื่อน JC ละก้อ ตั๊ก คิก ขาเดิมเราเลี้ยงเองแหละ ฉลองทุกอย่าง สอบเส็ด วันเกิด ไปเมืองนอก ทุกงาน
พรุ่งนี้แม่จามารับไปซื้อของ คิดถึงแม่จางเยยย คิดถึงตังค์แม่ด้วย เหอๆ เลวเจงๆ
ไปละ ขอไปเตรียมสวยก่อง 1 mars ㅜㅕㅅㅅ뭄쟛การที่เราจะคบหาหรือรู้จักใครสักคน 20 février จาสอบแย้ววววววจาสอบแล้วนะ!!
|
|
|