Profil de nut_oak][SuPeR ModeL~OAK][PhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
|
][SuPeR ModeL~OAK][**..I SmILe BeCauSe I DoN't KnoW WhaT's GoInG On ??..** 12 septembre กลับมาแว้ว !!! หวัดดี...อิอิ..
ไม่ได้อัพมานาน ชาติกว่า...เพราะลืมไปแย้วว่าทำยังไง...มัวแต่เห่อ Hi5 อยู่ เริ่มเบื่อละ
แต่กลับมา เพราะเหงาอีกครั้ง....เหอๆๆๆ
ตอนนี้ก้อ เรียน เรียน เรียน เที่ยว เที่ยว เที่ยว.... อีกไม่นานก้อต้องไปต่อสู้กับโลกแห่งความจิงแย้วววว ...ยังไม่รู้จาทำไรดีเลย
เอาน่า.....สู้ๆ
ร้ากกกกก ทุกคนนะคร้า.... 26 mars ชีวิตที่กลับมาอีกครั้งคนบางคนมีชีวิตอยู่ได้โดยปราศจากความรัก
....แต่กับบางคน ชีวิตคงอยู่ไม่ได้ ..ถ้าไม่มีความรัก
"คุณรู้จักกับความรักดีแค่ไหน..."----> สำหรับฉัน ฉันไม่เคยรู้จักมันเลย
** ทำไมการที่เรารู้สึกดีกับใครสักคน ต้องทรมานขนาดนี้...**
การที่เราแอบรักใครสักคน มันทำให้เรารู้สึกเจ็บปวดในจุดเล็กๆของหัวใจ ตรงจุดที่เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันอยู่ตรงไหน เพราะมันเป็นจุดที่เล็กมาก แต่ทำไม? มันถึงได้เจ็บปวดมากมายขนาดนี้
กว่าจะกลับมาอัพสเปสได้ เล่นเอานานจนเลิมไปเลยว่ามี สเปสกับเค้าด้วย
หวัดดี...เพื่อนๆทุกคน ...เปงไงมั่ง คิดถึงนะ
เพิ่งสอบมิดเทอมเสร็จ...เดือนตุลาไปทำค่ายสร้างมา...เพิ่งเสียย่าไป...แต่ทำใจได้ละ
โตขึ้นอีกปีแล้วนะ...พยายามเป็นผู้ใหญ่ให้ได้ซะทีนะ....สู้ๆ
หวังว่าปีนี้ จาเจอแต่สิ่งที่สวยงามนะคร้า
Happy Birthday คิก 10/01 20 août ปาล์มมี่ ที่ร้ากกก เดือนนี้ มี กิจกรรมมากมายน๊ะค๊ะ ... เส้าค่ะ ตูน ออกจากกบ้านอเคดามีไปแล้ววว
เริ่มจาก ต้นเดือน ไปดูคอนเสิร์ต ปาล์มมี่ มา ตอนแรกกะไปกับน้องสาวสุดที่ร้ากก มานดันติดสอบบมาไม่ได้เซ็งง เออไม่เป็นไร มีลูกแก้ว ไปได้ชัวร์ ลูกแก้วกลับติดสอนพิเศษ อ่ะอ่ะ ไม่มีปัญหา เรามีน้ำฝนอีกคน สุดท้าย แล้วเป็นไงล่ะ น้ำฝนไปม่ายล่ายยย แฟนมั่ยหั้ยไป เอาวะ ไปคนเดียวก้อได้ ก้อเค้าชอบของเค้านี่ คอนเสิร์ตปาล์มมี่ ไม่ได้มีทุกปี ต้องไปให้ได้ จนคืนสุดท้าย เจอแล้ว นางฟ้าของชั้นนน เจนนิเฟอร์ค่า ไหว้วานอยู่นาน ประมาณ 5 นาที ก้อตกลงไปกัน อันที่จริงเราก้อลือมไปด้วยว่า มีเบลล์กับโบว์ไปด้วยเหมือนกัน พอไปนะ ซาหนุกมากกกกก ร้องไห้ด้วย โคดซึ้ง โคดรัก ปาล์มมี่เลย ใครจาหาว่าเวอร์ก้อเวอร์เหอะ ก้อคนมันชอบอ่ะ เพลงมันโดน
10 สิงหา รับปริญญา คนเยอะมากกกก เหนื่อย รีบกลับ ทำดอกไม้ให้พี่เปิ้ลด้วย เจอพี่โจ้ ชำมะเลียง น่ารักโคดอ่ะ อิอิ
12 สิงหา วันแม่ มีฟามสุขค่า ไปกินข้าวกับครอบครัว วันที่ 14 สิงหา วันเกิดพ่อ ก้อแฮปปี้ดี เราทำเสื้อ อยากขอบคุณฟ้าที่ให้เราเป็นลูกแม่แอน/พ่อเสริฐ ให้พ่อกับแม่คนละตัว แม่บอกว่าสวยดีลูก แล้วแม่จาใส่ไปอวดคนอื่น พ่อบอก เสื้อบางแบบนี้ใครจาใส่ได้เนี่ยยย ก้อวีนไปคนละแบบ แต่แหมม ทำให้ขนาดนี้แล้วนะ เราอยากให้ของขวัญแต่ละปี แตกต่างกันอ่ะ เอาเหอะ ปีนี้เวลาเตรียมตัวน้อย เอาไว้ปีหน้าละกันนะค๊า
ช่วงนี้ หัวใจ ตุ้มๆต่อมๆ ก้อมีอาการแบบว่า ช่วยไปน่ารักไกลๆหน่อย เอาน่า ม้ความสัมพันธ์ยังไม่พัฒนา แต่เราก้อพอใจในจุดนี้ละ เราไม่อยากคาดหวังอะไรเลย
ความหมายของคำว่าเพื่อน เปงไงล่ะ ซึ้งมะ ... เราเลือก เพื่อนนนน 25 juillet กลับมา มีชีวิตอีก ครั้งมาอัพ สเปซแล้วนะคะ หลังจากที่ร้างลาไปนาน
ตั้งแต่กลับมาก้อมีเรื่องให้ทำมากมาย ไปรับน้องมา 30-2 กค. ก้อหนุกดี
ตอนนี้ มาเรียนที่ท่าพระจันแล้ว แต่อาทิดที่แล้วก้อไปแรดที่รังสิต มา ว่าจาไม่เจอใครแล้วนะ แต่เพื่อนก้อตรึมเหมือนเดิม
ช่วงนี้ สอบมิดเทอม อาทิดละตัว ไปไหนไม่ได้เลย ก้อ อ่านมั่ง เที่ยวมั่ง วันที่ 5 สิงหา จาไป ดู คอนเสิร์ต ปาล์มมี่ ชอบมากกกกก ไปกันมะ แต่ได้ข่าวว่าบัตรหมดแล้ว อ่านะ เรามีคนไปด้วยแล้วน๊า....
เราไม่รู้จาว่ไงดี แต่ตอนนี้ต้องดูแลตัวเองให้ดูดีเข้าไว้ เพราะ ปิ๊ง หนุ่มอยู่ ก้อเจอกานบ่อยนะ แต่ยังไงคราวนี้ ไม่มีทาง รุกแน่ เราไม่อยาก ให้รู้สึกแย่อ่ะ ถ้าความรู้สึกเราไม่ตรงกัน ก้อ มองอยู่ห่างๆละกัน อารมณ์ ไม่มีตัวตน ของเจนนี่ ละกัน เหอๆ
วันศุกร์ที่แล้วไปเจอเพื่อนเก่ามา แมร่งเคือง ไม่สนใจเลย ยังถือว่าเราเปงเพื่อนอยู่มั้ยเนี่ย สนใจกรูมั่งดิ ถ้ายังเปงหยั่งนี้อยู่อีกนะ ชาตินี้จาไม่มีทางเจอกันเลย เราไม่ใช่คนเดิมนะ ใครดีมาก้อดีตอบ ใครร้ายมาก้อร้ายตอบ เชอะ!
วันนี้ สอบมิดเทอมตัวแรก เศรษฐมิติ ก้อพอทำได้ แต่ไม่รู้ถูกป่าว แล้วพวกเพื่อนๆไปเที่ยวกัน อยากไปอ่ะ แต่มีแต่ผู้ชายมันก้อไม่ยอมให้เราไป เศร้า นั่งอยู่หอ คนเดียว เพื่อนสาวชั้นก้อหายตัวไป เหงาอ่ะ เหงามั่กๆ
มีข้อความดี จาก Forward Mail มาฝาก เราชอบ
ทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น มีถนนกว้างขึ้นแต่ความอดกลั้นน้อยลง
เรามีบ้านใหญ่ขึ้น แต่ครอบครัวของเรากลับเล็กลง เรามียาใหม่ ๆ มากขึ้น แต่สุขภาพกลับแย่ลง เรามีความรักน้อยลง แต่มีความเกลียดมากขึ้น เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้ว แต่เรากลับพบว่า แค่การข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านกลับยากเย็น..... เราพิชิตห้วงอวกาศมาแล้ว แต่แค่ห้วงในหัวใจกลับไม่อาจสัมผัสถึง เรามีรายได้สูงขึ้น แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง เรามีอาหารดี ๆ มากขึ้นแต่สุขภาพแย่ลง ทุกวันนี้ทุกบ้านมีคนหารายได้ได้ถึง 2 คน แต่การหย่าร้างกลับเพิ่มมากขึ้น ดังนั้น……จากนี้ไป……ขอให้พวกเรา อย่าเก็บของดี ๆ ไว้โดยอ้างว่าเพื่อโอกาสพิเศษ เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่คือ ……โอกาสที่พิเศษสุด……แล้ว จงแสวงหา การหยั่งรู้ จงนั่งตรงระเบียงบ้านเพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่ โดยไม่ใส่ใจกับความ…..อยาก… จงใช้เวลากับครอบครัว เพื่อนฝูงคนที่รักให้มากขึ้น……. กินอาหารให้อร่อย ไปเที่ยวในที่ที่อยากจะไป ชีวิตคือโซ่ห่วงของนาทีแห่งความสุขไม่ใช่เพียงแค่การอยู่ให้รอด เอาแก้วเจียระไนที่มีอยู่มาใช้เสีย น้ำหอมดี ๆ ที่ชอบ จงหยิบมาใช้เมื่ออยากจะใช้ เอาคำพูดที่ว่า…….สักวันหนึ่ง……..ออกไปเสียจากพจนานุกรม บอกคนที่เรารักทุกคนว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้นแค่ไหน อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง ที่จะทำอะไรก็ตามที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น ทุกวัน ทุกชั่วโมง ทุกนาที มีความหมาย เราไม่รู้เลยว่าเมื่อไรมันจะสิ้นสุดลง อัพ รูป แล้วด้วย ไปรับน้องมา ใครเข้ามา ก้อ comment ให้ด้วยนะจ๊ะ เรากลับมาแย้ววว 30 mai Memorial Daysอัพสเปสแล้วนะคะ หลังจากที่มีคนเรียกร้อง ก้อมาอัพเดท กันเลยละกันนะ
วันนี้ Memorial Days เปนวันที่ระลึกถึงเหล่าทหารกล้าที่ ออกรบ ในสมรภูมืรบต่างๆ เป็นวันหยุด ดูตารางรถบัสผืด ก้อเลย ตกรถ เจ้านายเลยมารับ ทำงานแค่ชั่วโมงเดียวเค้าก้อให้กลับเพราะ พนักงานเยอะ แต่ลูกค้าน้อย เราไม่เสียดายนะ เพราะมีอะไรทำที่ดีกว่านี้ เพื่อนที่ทำงานมารับไปดู พาเหลด ตอนเช้า แล้วตอนบ่าย อีกคนก้อมารับไปทานข้าวแล้วพาไปขับเรือ มันส์มากกกก ...แต่กลับมาดำค่า....
เมื่อวานไปตีกอล์ฟกับเจ้านายมา ก่อนไป ออนเอม เจอพวกพ้องน้องพี่ สายไหมมากมาย เสียดายไม่ได้คุยด้วยนานๆ คิดถึงพวกแกว่ะ
อีก 2 อาทิด ก่าๆ จากลับละ ช่วงนี้ เลย Popular คนนั้นคนนี้ ชวนไปนั่นไปนี่ตลอด งานก้อไม่ค่อยทำละ ขอเที่ยวก่อน วันก่อนไปทานข้าวบ้านเพื่อนที่เป็นนักเรียนไทยเรียนที่นี่ ขนาดเปงผู้ชายนะ ทำอาหารอร่อยกว่าเราอีก สงสัยต้องไปฝากท้องบ่อยๆละ ทานเสร็จก้อดูหนังกันต่อ แล้วดึกค่ะ เกือบได้นอนห้องชายโสดแล้วนะคะ แต่วันรุ่งขึ้น เรามีนัดไปดีกอล์ฟไง ก้อเลยต้องกลับ เลยต้องนั่ง taxi กลับ
ไม่รู้ว่าตอนนี้ที่บ้านเปงไงมั่ง วันก่อนน้อง ส่งเมลล์มาว่าที่บ้านน้ำท่วม เหมือนซึนามิย่อมๆ ไม่สบายใจเลยอ่ะ เราทำไรไม่ได้เลย พอเลืกงานรีบโทรกลับหาแม่ แม่บอกไม่เปนไรมาก แต่เราก้อ ยังห่วง วันก่อน เห็นข่าวว่า มีอีกระลอก ยังไม่ได้โทรหาเลย เดี๋ยววันนี้จาโทรหาละ
พุ่งนี่เค้าจาไปดู Davinci code ง่วงละ ไปนอนก่อนนะ
OK.....Bye
15 mai My WoNDeRFuL TriP
23 avril MoM BiRtHDaY ที่สุดแล้วก้อไม่ทันทุกที แม่นะแม่ ไม่ยอมให้มี เซอร์ไพรส์ เลย กะว่าจะโทรไป Happy Birthday เช้าวันที่ 24 กลับโทรมาหาเราวันนี้ ซะงั้น.....อดทำคะแนนเลย ....แบบนี้ ไม่ให้รักที่สุดในโลกได้ไง
 วันนี้ แอบมีกุ๊กกิ๊กกับเพื่อนร่วมงาน ก้อมานเหงาอ่ะ......คุยกานถูกคอ ดี ไม่รู้ว่า อีก 2 เดือนที่เหลือ จะมีคนตามกลับเมืองไทยป่าว หรือเราอาจไม่อยากกลับซะเอง เพราะที่นี่มีแต่คนรักเรา คิดดูดิ เค้าน่ารักแค่ไหน วันธรรมดาต้องไปโรงเรียน ยังต้องแวะมาที่ร้านก่อนนะ .....ดีนะ ที่ทำงานจะได้ไม่น่าเบื่อ.....มีลูกค้าประจำด้วย เห็นหน้าปุ๊บ เราไปทำกาแฟให้โดยไม่ต้องถามก่อนเลย ...เก่งมะ เหอๆ
ความจริง พุ่งนี้ เพื่อนชวนไปน้ำตก แต่อาทิดนี้ ฝนตกซะงั้น เลยอด ....วันอาทิดที่แล้ว เปง Easter เพื่อนก้อมารับไปทานข้าวที่บ้าน ...อาหารที่ทำ pasta & ham&pork อร่อยมาก เลยขอมาให้เพื่อนที่อยู่ที่บ้าน โคดใจดีเลย
คืนวันเสามี Party อีกละ อย่าบอก Bell นะ เด๋วมานเคือง ไม่ใช่เพราะไม่บอก หรือ ไม่ชวน เราชอบบ่นว่า ทำตัวเกเรกับมันแต่ไม่เคยปรับปรุงตัวซะที.....Party ข้างบ้าน Columbia Girl พูด Spanish ก้อคุยกานไม่รู้เรื่องหรอก แต่พอกรึ่มๆ จะถูกคอกานเอง เหอๆ
อาทิดนี้ เปงอาทิดที่พยายามหา second job ก้อ คุยกะ manager พยายามละ ขอ overtime สาธุ .....ขอให้ได้เหอะ จาได้เก็บตังเยอะๆ มีโปรแกรมใช้ตังมากมาย ไม่อยากพึ่งแม่.....ได้มาง่ายจะไม่เห็นค่า
คิดถึงเมืองไทย อยากไปทะเล เมื่อกี้คุยกับแม่ ที่บ้านไปสมุยมา ได้ดำน้ำด้วย ไปเขาหลัก คงจะสวยน่าดู เพื่อนที่นี่ ต้อง เสียเงืนเดือนละ 25 $ เพื่อให้ผิวสีแทนอ่ะ มาบ้านชั้นสิ เด๋วพาไปทะเล
ถึง คนที่รู้ตัวว่า ควรจะมาอ่าน แล้ว ment ให้ช้านนนน แต่ไม่ทามซะที ชั้นจะตัดแกออกจากกองมรดก
ไม่ต้องมาบอกว่าคิดถึง แล้วรอให้โทรไป
ไม่ต้องมาบอกว่าไม่มีเวลา
......แต่ยังไงเค้าก้อยังรักตัวเองนะ น้องสาวตัวแสบ
...........การที่ได้ใช้ชีวิตคนเดียวที่นี่ เวลาเจออะไรหนักๆแล้วอ่อนแอ หลายครั้งที่คิดจะโทรกลับเมืองไทย หา แม่ น้องอาร์ท เพื่อนๆ หรือ คนที่พิเศษ แต่พอได้มานั่งพักลง นั่งคิด ว่าปัญหาหรือความทุกข์ที่เกิดขั้น เราเป็นคนเลือกเอง ถ้าเราไปร้องไห้กับคนที่เรารัก ทำให้เค้าเห็นว่าเราอ่อนแอ ....เค้าก้อจะไม่สบายใจไปด้วย โดยเฉพาะแม่ แม่ต้องทุกข์กว่าเรามากมาย.....เพราะฉะนั้น เราเลยไม่บอกใครเรื่องที่เราอ่อนแอ มันหนักนะ กับการที่ต้องใช้ชีวิตจริงๆ ทำงานมันหนักนะ เหนื่อยมาก ปัญหามันเกิดขึ้นตลอดได้ทุกวัน ไม่เรื่องหนึ่งก้อเรื่องหนึ่ง ท้อมาก มาก มาก อยากกลับเมืองไทยทุกๆ 20 นาที รู้มะ ว่าเราผ่านมันมาได้ไง ...เราพยายาม มองทุกวันธรรมดาให้เป็นวันพิเศษ คุยกับทุกคนให้เหมิอนเป็นคนพิเศษ ....ให้รู้สึก Happy เหมือนช่วงเวลาที่อยู่กับคนพิเศษ แล้วเราก้อจะสนุกกับมัน ตอนนี้ ไม่ใช่ เหลืออีก ตั้ง 2 เดือนแน่ะ กว่าจะได้กลับ แต่เป็น อีกแค่ 2 เดือนเองหรอ ที่จะอยู่ที่นี่.........แล้วก้อจะสนุกไปเอง
กลับไป อยากทำอะไรบ้างนะ
.....เริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ ลืมเรื่องราวร้ายๆซะ
......เรียน graphic design
.......อยาก ทำงานพิเศษ ชักติดใจ
........ไปทะเล กับเพื่อน จองคิวไว้ละนะ ต้องว่างกานนะ
...................HaVe A GoOd DaY.................... |
|
||||||||||||||
|
|
